Βιωματικό Εργαστήρι 20/10/16

          Οι σύγχρονες παιδαγωγικές και διδακτικές μέθοδοι διαμορφώνουν το πλαίσιο του βιωματικού σχολείου. Ο ρόλος του εκπαιδευτικού είναι να διευκολύνει τους μαθητές του να ανακαλύψουν και να κατακτήσουν τη γνώση μέσα από δράσεις βιωματικής εκπαίδευσης.
          Στο σχολείο μας οι βιωματικές εκπαιδευτικές δραστηριότητες αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της διδακτικής μας καθημερινότητας που εξελίσσονται μέσα κι έξω από την τάξη.
Η βιωματική μας προσέγγιση της γνώσης, ακολουθεί πολλαπλές διαδρομές και αξιοποιεί πληθώρα μέσων.
          Οι ηλεκτρονικοί διαδραστικοί πίνακες, τα εργαστήρια πληροφορικής, οι κοινωνικές επισκέψεις βιωματικής εκπαίδευσης, τα προεπαγγελματικά προγράμματα, οι ομαδικές εργασίες, οι καινοτόμες δράσεις, τα ευρωπαϊκά εκπαιδευτικά προγράμματα, οι μαθητικές αποστολές στο εξωτερικό, οι σχολικές πολιτιστικές εκδηλώσεις, η θεατρική παιδεία, οι μουσικές και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, οι περιβαλλοντικές δραστηριότητες, και οι ανθρωπιστικές δράσεις, γίνονται στο σχολείο μας εργαλεία για τη βιωματική προσέγγιση της γνώσης και την κριτική προσέγγιση της ανθρώπινης συμπεριφοράς.
          Υπό αυτές τις συνθήκες οι μαθητές μας με αβίαστο, ευχάριστο και αποτελεσματικό τρόπο διευρύνουν καθημερινά τους γνωστικούς τους ορίζοντες, αποκτούν κριτική ικανότητα, και λειτουργική σκέψη, ερευνητική διεισδυτικότητα και αναπτύσσουν αποτελεσματικές στρατηγικές μάθησης.
          Η μάθηση λοιπόν μπορεί να γίνει η πιο διασκεδαστική εμπειρία μέσα από ένα «βιωματικό εργαστήρι», όπου τα παιδιά συναντούν τις  Τέχνες,  τις κάνουν Δράση και όλα «μαγικά» με το παιχνίδι μεταμορφώνονται σε Γνώση.

 

Το ταξίδι μας έχει τρία κανάλια όπου:
1. Τα παιδιά αναγνωρίζουν τα συναισθήματά τους,
Τα παιδιά, στην αρχή ως ακροατές, έπειτα ως ενεργά μέλη μιας ομάδας ισότιμης και δημιουργικής, κάνουν το πρώτο βήμα και εισέρχονται στο μαγικό κόσμο των συναισθημάτων. Μέσω του εντοπισμού των εναλλασσόμενων συναισθημάτων των μικρών ή μεγάλων ηρώων των όμορφων παραμυθιών και περνώντας από διαδικασίες προσωπικής προβολής οδηγούνται στην αναγνώριση των δικών τους, προσωπικών συναισθημάτων.
2. Τα παιδιά αποδέχονται τα συναισθήματά τους,
Το να αποδεχόμαστε τα συναισθήματά μας, όποια κι αν είναι αυτά, είναι μέρος της αποδοχής της υπόστασής μας. Το να αποδεχόμαστε τη διαφορετική (συγκρινόμενη με τους συνανθρώπους μας) συναισθηματική μας ανταπόκριση στα ίδια ερεθίσματα είναι μέρος της αποδοχής του εαυτού μας.
3. Τα παιδιά εξωτερικεύουν τα συναισθήματά τους,
Τα καταπιεσμένα συναισθήματα φέρνουν αναστολές, φοβίες, υπερκινητικότητα, αδυναμία συγκέντρωσης και διάσπαση προσοχής... Η απελευθέρωσή τους δίνει τόπο στο θάρρος, την αυτοεκτίμηση, τον αυθορμητισμό, τη δημιουργικότητα, τη χαρά, την επικοινωνία και εκτινάσσει τις δυνατότητες των παιδιών και τα κρυμμένα τους ταλέντα.

 

Όχημά μας είναι:

Οι σταθμοί του ταξιδιού μας είναι:

Δείτε πως περάσαμε!!!